خودت گفتی : " اُدعونی اَستجِب لَکم "...بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را !

دیگر چگونه بخوانمت ؟

ای بی منت ترین عنایت .

دستانم از این بلندتر نمی شود

و صدایم از این رساتر نمی پیچد 

در آسمان !

بپرس،......شاکی اند ، اهلِ آسمانت 

بس که من نالیده ام

بس که زیرِ لب ، زِ تو رَه جُسته ام .

من دگر باخته ام ،

دل وُ دین را با هم 

فرصتی نیست دگر !

تو بگیر دستِ مرا

معجزه ، معجزه کن بهرِ خدا !